Mijn lessenaar en ik
Ik was op slag verliefd. Ik zocht op marktplaats naar een lessenaar en daar stond je dan. Tussen de vele anderen. Maar jij sprong er uit en ik wist dat ik jou aan m’n zijde wilde hebben, of eigenlijk voor mij, bij de vele bruiloften die wij samen gaan voltrekken. Je plaats was nu nog in Huizen en je had een bijzonder vriendelijke eigenaar. Toen ik je kwam halen vertelde de mevrouw mij het lastig te vinden om je los te laten. In 1994 had haar man je na een lange zoektocht gevonden en meegenomen naar huis. Daar heb je de noten mogen dragen terwijl mevrouw haar dwarsfluit bespeelde. Nu werd het tijd om je los te laten en je een nieuw thuis te gunnen. Ik maakte het de mevrouw makkelijker toen ik haar vertelde dat ik je overal mee naartoe zou nemen en je op de mooiste plekjes zou laten shinen! Alleen nu niet noten maar woordendragend.. En zo kwam je thuis bij mij en begint ook jou avontuur in trouwland! We hebben er zin in!!
Politie- én trouwambtenaar?!
Politieambtenaar en trouwambtenaar zijn, gaat dat wel samen? Liefde en verdriet gaan vaak hand in hand door het leven. Dit komt voor mij in het werk nu heel dichtbij. Zo sta ik een moeder te vertellen dat haar zoon niet meer thuis komt en het volgend moment zie ik een moeder stralen van geluk omdat haar zoon zojuist het JA woord heeft gegeven aan de liefde van zijn leven. Het is een schril contrast maar voor mij een goede balans. Ik ben een gevoelsmens dus veel van de emoties komen bij mij binnen. Ook daarom zijn deze 2 mooie beroepen een juiste balans voor mij. Ik hou van mensen en of ik nu aan het trouwen ben of boeven vang het is beide mensenwerk. En omdat ik mijn werk serieus neem zal ik het uiterste van mijzelf vragen. Hoe dan ook, en in welke vorm dan ook, ik zal er voor jullie zijn! Al hoop ik jullie te mogen trouwen in plaats van te moeten vangen!